هرکس پارچه مشکی اضافه داشت به مهد قرآن آورد. ما با آن پارچهها پرچمهای مشکی درست کرده و تصویر رهبر شهید را با استفاده از شابلون روی آنها طراحی میکردیم. حدود پانصد پرچم مشکی کوچک و تعدادی پرچم بزرگ مشکی تهیه کردیم. این پرچمهای خلاقانه را با کمترین هزینه میان مردم توزیع نمودیم جوان آنلاین: دعا و نیایش و بهرهگیری از ظرفیت قرآن و، بهخصوص خواندن دعای توسل و سوره فتح، مسیر روشنی بود که رهبر شهیدمان، حضرت امام خامنهای، نشانمان دادند و ما را به این مسیر رهنمون شدند. به همین خاطر، بخشی از فعالیتهای جهادی بانوان جهادی ما در جنگ تحمیلی سوم و همچنین جنگ دوازدهروزه، روی حرکتهای مردمی و گسترده دعا خواندن و حتی حفظ سوره فتح و آموزش مفاهیم این سوره عظیم قرآن کریم متمرکز شد تا قدرت دعا و پشتوانه الهی را با تلاشهای رزمندگان در میدان همراه کنند و مصداق «وَ ما رَمَیتَ إِذ رَمَیتَ وَ لکنَّ اللَّهَ رَمى» باشد.
شاید به پشتوانه همین دعاهای دستهجمعی و ذکر و سوره فتح بود که موشکهای رزمندگان ما یکی پس از دیگری به هدف میخورد و ابرقدرتی قوی را به جهان معاصر معرفی کرد. گروه جهادی «مهد قرآن نورالهدی» هم از گروههایی است که موکب فعالیتهای فرهنگی و قرآنی را در تجمعات شبانه مردم در شهرستان الوند برپا کرده است و از همان روزهای آغازین جنگ تحمیلی سوم تا همین حالا فعالیتهایشان ادامه دارد. زهرا عباسیان، مسئول این گروه جهادی، کارشناس علوم قرآنی و حافظ قرآن است و البته در سنگر مدرسه به عنوان آموزگار پایه دوم دبستان فعالیت میکند تا آیندهسازان این مرز و بوم را با قرآن و معارف دینی آشنا کند. خروجی موکب قرآنی این بانو و همراهانش، ۱۸۰ بار ختم قرآن و ۱۵۰۰ ختم سوره فتح به نیت پیروزی رزمندگان اسلام است. با این بانوی جهادگر همراه شدهایم تا درباره فعالیتهای موکب قرآنی کانون قرآن نورالهدی بیشتر بدانیم.
خانم عباسیان، لطفاً درباره فعالیتهای جهادی خود توضیح بفرمایید. از چه زمانی شروع کردید، آیا فعالیت جهادی شما در جنگهای اخیر آغاز شد یا گروه جهادی شما پیشتر فعال بوده است؟
قبل از این نیز فعال بودهایم. ما مجموعه «مهد قرآن» هستیم. فعالیت اصلی ما تشویق کودکان به حفظ قرآن کریم است؛ حتی کودکان چهار یا پنج ساله را شامل میشود.
شما در تهران هستید یا شهر دیگری؟
ما در شهر الوند، استان قزوین هستیم. مؤسسه «کانون نورالهدی» یا «کانون قرآن نورالهدی». من مدیر کانون قرآن نورالهدی هستم.
در دوران دو جنگ اخیر (یعنی جنگ دوازدهروزه و آنچه دفاع مقدس سوم نامیده میشود)، فعالیت شما چه تغییراتی کرد؟
برای جنگ ۱۲ روزه، تبیین لازم را برای مردم انجام دادیم. همان مهد قرآن در آن دوران نیز فعال بود. پس از آن، با آغاز جنگ رمضان و شهادت رهبرمان، پس از خارج شدن از حالت تردید، موکبی در فلکه لاله (که محل تجمع مردم است) برپا کردیم به نام «موکب خادمان قرآن». از ابتدای جنگ تاکنون، با کمک مردم حدود صد و هشتاد ختم قرآن انجام شده است. همچنین حدود هزار و پانصد ختم سوره «فتح» داشتیم. ختم «فتح» و دعای توسل را مطابق فرمایش رهبرمان به این صورت انجام دادیم که برگههایی تهیه و میان مردم پخش میکردیم. ختم قرآن نیز به همین روش بود؛ هرکس یک جزء برمیداشت و طی دو یا سه روز آن را تلاوت میکرد. اکنون صد و هشتاد ختم قرآن بحمدالله به نیت ظهور و پیروزی مدافعان وطن رزمندگان اسلام به انجام رسیده است.
تهیه برچسب و نقشه ایران که هر شب پخش میکردید، با کمکهای مردمی بود؟
بله، تمام این موارد با کمکهای مردمی انجام شده است. همچنین بانوان در خانهها دستبندهای دخترانه به رنگ پرچم بافتهاند؛ حدود ۴۰۰ تا ۵۰۰ دستبند تهیه شده و در هر نوبت توزیع میشود. پیش از برپایی موکب، در خود مهد قرآن نیز فعالیتهایی داشتیم؛ از جمله راهاندازی پایگاهی برای جمعآوری چادر مشکی. هرکس پارچه مشکی اضافه داشت به مهد قرآن آورد. ما با آن پارچهها پرچمهای مشکی درست کرده و تصویر رهبر شهید را با استفاده از شابلون روی آنها طراحی میکردیم. حدود پانصد پرچم مشکی کوچک و تعدادی پرچم بزرگ مشکی تهیه کردیم. این پرچمهای خلاقانه را با کمترین هزینه و برای استفاده در مراسمها تولید کردیم و میان مردم توزیع نمودیم. پرچمهای مشکی با تصویر رهبر شهید را به دست مغازهداران رساندیم و پخش کردیم.
در چهارشنبهسوری برای ۲ هزار نفر غذا (ماکارونی) تهیه کردیم. پخت ماکارونی در حیاط مهد قرآن انجام شد. تاکنون بارها برای موکب غذا پختهایم و بین مردم پخش کردهایم. همچنین برای شب عید فطر، بستههای افطاری تهیه کردیم و میان حدود هزار و پانصد نفر توزیع شد. این فعالیتهای محتوایی در ایام تعطیلی انجام شد و ما درِ مهد قرآن را در ایام جنگ نبستیم و همچنان فعال بودیم.
آیا همچنان هم در تجمعات شبانه حضور دارید؟
بله، هماکنون نیز موکب «خادم القرآن» را در محل تجمع برپا کردهایم. همچنین نمایشگاه روایتگری سوره «فتح» را در همان مکان دایر کردهایم. بیست و نه آیه سوره «فتح» را با توجه به محتوا و تصویر به صورت بنر درآوردهایم.
در حال حاضر ۲۰۰ نفر شرکتکننده داریم و آموزشهایی به صورت مجازی و حضوری برای آنها در نظر گرفته شده است. هر شخصی که بیاید، روزانه یک آیه از سوره «فتح» را همراه با مفاهیم آن فرا میگیرد. هر شب نیز در محل تجمع، محفوظات سوره «فتح» تحویل گرفته شده و مربیان به رفع اشکال میپردازند. حدود ۸۰ نفر اعلام آمادگی کردهاند که سوره «فتح» را حفظ کنند. قرار است داوران ما در مهد قرآن از این افراد آزمون بگیرند و مراسم تجلیل از حافظان سوره «فتح» در عید غدیر برگزار و جوایزی اهدا شود.
با توجه به این حجم از فعالیت، احتمالاً زمان کمتری را در خانه و در کنار خانواده سپری میکردید. نظر خانواده شما در این باره چه بود؟ آیا مخالفتی داشتند یا همراهی میکردند؟
ما همه با هم کار میکنیم. وقتی رهبرمان به شهادت رسید، دیگر چیزی برای از دست دادن نداشتیم. همسرم مشوق اصلی من هستند؛ ایشان در حوزه تعلیم و تربیت فعالند و ایدههای بسیار خوبی ارائه میدهند. فرزندانم نیز همراه من هستند. دو دختر دارم که هر دو حافظ قرآناند. دختر بزرگم فیلمبرداری، عکسبرداری و کلیپسازی را انجام میدهد و دختر کوچکم در موکب چای و قند توزیع میکند. معمولاً از ساعت شش یا هفت شب تا یک بامداد در محل فعالیت هستیم و سپس به خانه بازمیگردیم. در روزهایی که طبخ غذا یا آش نذری داریم نیز در مهد قرآن حضور مییابیم.
حدود سه ماه است که مردم در نقاط مختلف کشور در خیابانها حضور دارند. انگیزه شما از این حضور چیست و آیا خسته نشدهاید؟
خیر، ما خسته نمیشویم. وقتی رهبر عزیزمان و سید مجتبیمان پیام دادند که در خیابانها حاضر باشید و خیابانها را حفظ کنید، ما لبیک گفتیم. خستگی برای ما معنا ندارد. انشاءالله با ظهور امام زمان (عج) مشکلات اقتصادی حل شود و جنگ ما به پیروزی برسد. ما خستگیناپذیریم.
وضعیت حضور مردم را چگونه ارزیابی میکنید، آیا جمعیت بیشتر شده است؟
بعضی مردم اگرچه به خاطر گرانیها کمی گلهمند هستند، اما همچنان حضور دارند. بانوان سنگر را حفظ کردهاند و حضور مییابند. ما وظیفه داریم مردم را آگاه کنیم و دلیل حضور در خیابان را برایشان تبیین نماییم. یکی از کارهای فعلی ما در نگارخانه، نوشتن ۱۰ توصیهای است که رهبر معظم انقلاب درباره جنگ فرمودهاند. این مطالب را روی پلاکاردها مینویسیم و در اختیار مردم قرار میدهیم تا شعارها را حفظ کرده و بدانند برای چه هدفی در خیابان حاضر میشوند. همچنین به مردم تأکید میکنیم که باید از مسئولان مطالبه داشته باشند.
فکر میکنید حضور خیابانی مردم، به ویژه بانوان، چه تأثیری در تداوم این حرکت دارد؟
حضور زنان همواره در تمام زمینهها پررنگ بوده است. در جنگ تحمیلی هشت ساله، جنگ ۳۳ روزه و جنگ رمضان نیز چنین بود. من بانوانی را میبینم که از ابتدای شهادت رهبرمان تاکنون، با سه یا چهار فرزند و گاه بدون همسر (به دلیل شرایط شغلی همسر)، تا ساعت دوازده شب در تجمعات میایستند. حتی یک شب را با فرزندان خود در صحنه میمانند. زنان پایهگذار همه امور هستند و نقشی بسیار تأثیرگذار دارند. در این تجمعات، اکثراً بانوان هستند که به دلیل نقش مادری، پیشگامتر از آقایان ظاهر میشوند.
به نظر شما چرا بانوان اینچنین اثرگذار و ثابتقدم حضور دارند و نقشآفرینی میکنند؟
زن مدیر خانه و به اعتقاد من مدیر جامعه است. زن است که جامعه را سامان میدهد، چه در مسیر درست و چه در مسیر نادرست.
اگر نکته پایانی دارید بفرمایید.
نکته پایانی من خطاب به قشر فرهنگیان و قرآنیان است که افراد تأثیرگذاری در جامعه هستند. من خود نیز معلم هستم. کودکان معمولاً از معلم خود بیش از پدر و مادر اطاعت میکنند. اگر معلمان و فرهنگیان در این بحبوحه جنگ در تجمعات حاضر شوند، تأثیر بسیار زیادی خواهند داشت. با یک صحبت میتوانند مردم را به حضور در تجمع دعوت کنند. مردم به معلمان احترام میگذارند و از آنان الگو میگیرند. از فرهنگیان عزیز میخواهم که دغدغه حفظ یک وجب از خاک کشور را داشته باشند. هر معلمی باید از کلاس خود شروع کند و فلسفه حضور شبانه در تجمعات و شعار دادن را برای دانشآموزان تبیین نماید. این کار تأثیر بسیار خوبی خواهد داشت.
در واقع معلمان میتوانند جهاد تبیینی را که رهبر شهید ما بر آن تأکید داشتند، بهتر از سایر اقشار انجام دهند، زیرا با دانشآموزان به عنوان آیندهسازان مملکت در ارتباط هستند. معلمان اگر همت کنند، به دلیل تعداد بالایشان، میتوانند بسیار تأثیرگذار باشند.